صفحه اصلی / ویژه‌‏ها / مقالات / آیا فلسطینیان زمین‌هایشان را فروخته‌اند؟
خبرگزاری جاثیه - مردم فلسطین

آیا فلسطینیان زمین‌هایشان را فروخته‌اند؟

یکی از ادعاهای صهیونیست‌‌ها در مورد اشغال سرزمین فلسطین، خرید زمین‌های فلسطینیان است. آنها شایعه کردند که مردم فلسطین زمین‌های خود را فروختند و با پول آن خوش گذرانی کردند و امروزه خواستار بازپس‌گیری زمین‌های خود هستند. اما حقیقت ماجرا با آن چه شایعه و ترویج می‌شود کاملاً مغایرت دارد و فلسطینیان به رغم فریب‌های مالی از سوی یهودیان و با وجود فشارهای اقتصادی انگلیسی‌ها از زمین‌های خود مواظبت کردند.
طبق آمار رسمی، مساحت کل فلسطین حدود ۲۷ میلیون دونم (هر دونم تقریباً ۱۰۰۰مترمربع ـ یک جریب است) می‌باشد و مجموع زمین‌هایی که یهودیان تا روز پایان قیمومیت انگلیش در ۱۵/۵/۱۹۴۸ به دست آورده بودند کمتر از دو میلیون دونم یعنی حدود ۵/۶ درصد کل مساحت فلسطین بود.
۰۰۰/۲۵۰ دونم به عبارتی یک هشتم این دو میلیون دونم توسط عرب‌های فلسطین به فروش رفته که یا در شرایط بسیار سخت و یا در نتیجه خلع حاکمیت زمین‌های عربی صورت گرفته است. حکومت قیمومیت انگلیس مساحت‌های وسیعی از زمین‌های فلسطین را بر اساس ماده دوم قیمومیت، در اختیار یهودیان قرار داد. اما مابقی دومیلیون دونم که در اختیار یهودیان قرار گرفته است، بدین شرح است:
۰۰۰/۶۵۰ دونم زمین‌هایی است که یهودیان در دوران حکومت عثمانی و در یک مقطع زمانی طولانی به دست آوردند و شامل زمین‌های امیری (حکومتی) می‌شود. یهودیان، این زمین‌ها را به بهانه رونق دادن به کشاورزی به دست آوردند. ۰۰۰/۳۰۰ دونم توسط دولت قیمومیت انگلیس بلاعوض به یهودیان داده شد. (اراضی حکومتی) ۰۰۰/۲۰۰ دونم نیز در ازای مبالغ ناچیزی توسط دولت قیمومیت انگلیس به یهودیان داده شد. (اراضی دولتی)
۰۰۰/۶۰۰ دونم زمین‌هایی است که یهودیان از تعدادی از لبنانی‌ها و سوری‌ها که در فلسطین (مرج بن‌عامره، دره‌‌الحوارث،‌‌ حوله و غیره) مالک زمین بودند خریداری کردند.
از بررسی آنار بالا روشن می‌شود که هفت هشتم زمین‌هایی که یهودیان به دست آوردند، توسط افراد غیر فلسطینی بوده است. افزون بر این، آنهایی که زمین خود را فروختند و یا دلالانی که واسطه فروش بودند، توسط ملت فلسطین مجازات شده‌اند و هیچ یک از آنها جان سالم به در نبردند و عده‌ای نیز متواری شدند و به کشورهای دیگر گریختند. اجلاس‌های سالانه علما و هیأت‌های دینی نیز با صدور فتاوی، کسانی را که زمین می‌فروختند و یا در امر فروش تسهیل می‌کردند، تکفیر کرده و مرتد می‌دانستند، که نه تنها در قبرستان مسلمانان دفن نمی‌شوند بلکه باید همه جانبه تحریم و بایکوت شوند. همایش کشیشان ارتدوکسی عرب در فلسطین نیز مصوبات مشابهی داشت.

شیوه‌های دستیابی یهودیان به زمین‌های فلسطینیان تا قبل از صدور قطعنامه تقسیم فلسطین
یهودیان اراضی خود را به چهار شیوه به دست آوردند:
شیوه اول:
۶۵۰ هزار دونم به عنوان اقلیت ساکن در فلسطین که از صدها سال قبل آن را در اختیار داشتند که مقداری از آن با کمک والیان فراماسونر ترک که دولت اتحاد و ترقی آنها را منصوب کرده بود به دست آوردند. بیش از ۹۰درصد از اعضای این دولت یهودی بودند. جمعیت اتحاد و ترقی پس از مدتی علیه سلطان “عبدالحمید” امپراتوری عثمانی دست به توطئه زد چرا که وی با تمام پیشنهادهای یهودیان برای کسب زمین در این امپراطوری مخالفت می‌کرد.
از جمله پیشنهاداتی که به سلطان شد می‌توان از این موارد نام برد:
اهدای ۵ میلیون لیره استرلینگ به عنوان پاداش شخصی، پرداخت تمتم دیون امپراطوری عثمانی که بالغ بر ۳۳ میلیون لیره طلا بود، ایجاد ناوگان دریایی برای حفاظت از امپراطوری عثمانی با هزینه‌ای بالغ بر ۱۲۰ میلیون فرانک طلا، اعطای وام بدون بهره به میزان ۳۵ میلیون لیره طلا به منظور شکوفایی اقتصاد عثمانی و تأسیس دانشگاه عثمانی در قدس.
شیوه دوم:
۶۶۵ هزار دونم با کمک دولت انگلیس که قیمومیت اراضی فلسطین را داشت به این شیوه‌ها در اختیار یهودیان قرار گرفت:
۱) نماینده دولت انگلیس ۳۰۰ هزار دونم زمین به آژانس یهود اعطا کرد.
۲) این نماینده همچنین ۲۰۰ دونم زمین به قیمت بسیار پایین به آژانس یهود فروخت.
۳) دولت ۱۶۵ هزار دونم اراضی سلطان عبدالحمید در مناطق حوله و بیسان را به آژانس یهود اهدا کرد.

فلسطین در گذشته - خبرگزاری جاثیه
شیوه سوم:
یهودیان ۶۲۵ هزار دونم را از فئودال‌های لبنانی و سوری خریداری کردند. این فئودال‌ها زمانی که فلسطین، سوریه، لبنان و اردن جزو بلاد شام یا سوریه بزرگ و تحت حاکمیت دولت عثمانی بودند، این زمین‌‌ها را خریدند. وقتی ترکیه شکست خورد و متفقین شام را اشغال کردند، این سرزمین به چهار کشور یا مستعمره تقسیم شد. سپس سوریه و لبنان به اشغال فرانسه و شرق اردن نیز به اشغال انگلستان درآمدند و فلسطین هم بنا به توطئه از قبل طراحی شده به قیمومیت انگلستان درآمد تا مقدمه‌ای برای ایجاد وطنی ملی برای یهودیان باشد.
این چنین پس از تقسیم شام مالکان سوری و لبنانی خود در کشوری زندگی می‌کردند و املاک و مستغلاتشان در کشور دیگری قرار داشت. بیشتر آنها پرداخت کردند وآنان نیز با پول حاصل از فروش زمین‌هایشان در بیروت و دمشق دیگر مناطق کاخ‌ها و ساختمان‌های مجلل ساختند. در ذیل به مقدار این زمین‌ها و اسامی خانواده‌هایی که آنها را فروختند اشاره می‌شود:
۱- خانواده لبنانی سرمشق ـ میشل سرسق و برادرانش ـ مساحت ۴۰۰ هزار دونم زمین در دشت مرج ابن‌عامر از حاصل‌خیزترین مناطق فلسطینی را به یهودیان فروخاند. ۲۵۴۶ خانواده فلسطینی در این منطقه زندگی می‌کردند که همگی آواره شدند و مهاجران یهود از اروپا و دیگر کشورها در آن اسکان داده شدند.
۲- خانواده لبنانی سلام ۱۶۵ هزار دونم زمین خود در فلسطین را به یهودیان فروخاند. دولت عثمانی امتیاز احیای این زمین‌ها در اطراف دریاچه الحوله را به این خانواده داده و قرار بود که خانواده سلام پس از اصلاح و احیای این زمین‌ها در قبال دریافت مبالغ ناچیزی آنها را به کشاورزان فلسطینی بفروشد، اما این خانواده با نقض این تعهد خود این زمین‌ها را به یهودیان فروختند.
۳- خانواده‌های بیهم و سرسق (محمد بیهم و مبشل سرسق) بخش دیگری از زمین‌های خود در منطقه الحوله را به یهودیان فروختند. دولت عثمانی امتیاز احیای این زمین‌ها را به این خانواده داده بود تا پس از اصلاح در مقابل دریافت مبالغی به کشاورزان فلسطینی بفروشند، اما آنها نیز بر خلاف تعهد خود عمل کردند و این زمین‌ها را به یهودیان فروختند.
۴- آنتوان تیان و برادرانش میشل تیان ۵۳۵۰ دونم زمین کشاورزی خود را در منطقه الحورث به یهودیان فروختند. یهودیان پس از خرید این زمین‌ها همه اراضی این منطقه را که بیش از ۳۲ هزار دونم مساحت داشت، مصادره کرده و با کمک نیروهای انگلیسی خانواده‌های فلسطینی ساکن الحوارث را آواره ساختند. انگلیسی‌ها مدعی بودند که این خانواده‌ها اسناد مربوط به املاک خود را که از صدها سال قبل در آنها کشت می‌کردند، ارائه نداده‌اند.
۵- آل قبانی (ساکن لبنان) مساحت ۴ هزار دونم ملک خود در منطقه قبانی فلسطین را به یهودیان فروختند. یهودیان پس از خرید این زمین‌ها، همه اراضی این منطقه را مصادره نمودند.
۶- آل صباخ و آل توینی (ساکن بیروت) روستاهای الهریج، دارالبیضاء، الانشراح و نهاریا را به یهودیان فروختند.
۷- خانواده‌های قوتلی و جزایری و آل مردینی (ساکن سوریه) بخش بزرگی از زمین‌های خود در صفد را به یهودیان فروختند.
۸- آل یوسف (ساکن سوریه) بخش بزرگی از زمین‌های خود را به شرکت The Palestinian Land Development Company فروخت.
۹- خیرالدین الحدب، وصفی قدئره، جوزف خدیج، میشل سرجی، مراد دانان، الیاس الحاج (همه این مالکان لبنانی بودند) مساحت‌های گسترده‌ای از زمین‌های خود در فلسطین را که در مجاورت لبنان قرار داشت، به یهودیان فروختند.
شیوه چهارم:
علی‌رغم شرایط و وضعیت ملت فلسطین و قواین ظالمانه‌ای که نماینده انگلستان در فلسطین وضع کرد و بیشتر آنها به نفع یهودیان بود، امام مجموع زمین‌هایی که توسط فلسطینیان فروخته شد، ۲۶۱۴۰۰ دونم بود. هر کس زمین خود را به یهودیان می‌فروخت خائن محسوب می‌شد و بیشتر آنها به دست خود فلسطینیان از پای درآمدند.
روزنامه‌های آن زمان اخباری را درباره اعدام کسانی که زمین‌های خود را می‌فروختند و برای فروش زمین به یهودیان دلالی می‌کردند، منتشر کردند. در این‌جا خبری را که در آن زمان در شماره ۲۸و۲۹ ژوئیه (۱۹۳۷) روزنامه الاهرام منتشر شد، ذکر می‌کنیم: «یک نفر دیشب در هنگام بازگشت به منزلش هدف گلوله قرار گرفت و ترور شد. این شخص به دلالی برای فروش زمین به یهودیان مشهور بود و به ریاست برخی محافل فراماسونری را که عقیده و افکار صهیونیست‌ها را ترویج می‌کنند، بر عهده داشت. گفته شد که علت اصلی ترور این شخص دست داشتن او در انتقال مالکیت مساحات گسترده‌ای از حاصل‌خیزترین زمین‌های فلسطین به یهودیان بوده است. مسلمانان، مسجد حسن بیگ در منطقه المنشیه را برای جلوگیری از به جای آوردن نماز میت بر روی جنازه این شخص بستند و جز برخی فراماسون‌ها و تعدادی از خویشاوندانش کسی در مراسم تشیع جنازه او حضور نیافت. حتی خیلی از نزدیکان و اقوامش هم از شرکت در این مراسم خودداری کردند. خانواده‌اش با توجه به مخالفت مردم با دفن او در قبرستان مسلمانان جنازه‌اش را به روستایی در قلقیلیا (زادگاهش) انتقال دادند. آنجا هم مردم با دفن این شخص در قبرستان مسلمانان جلوگیری کردند. گفته می‌شود او به خاطر این که با یک دختر یهودی ازدواج کرده بود، در یک شهرک یهودی نشین به نام “بنیامینا” دفن شده است که قبرش در نیمه شب نبش شده و جنازه‌اش در فاصله ۲۰ متری آن انداخته شده است.»
مساحت زمین‌هایی که یهودیان تا قبل از سال ۱۹۴۷ در اختیار داشتند:

چگونگی دست‌یابی به این زمین‌ها درصد‌این‌زمین‌ها‌نسبت‌به‌مساحت‌اجمالی‌فلسطین مساحت‌زمین‌ها‌به‌دونم
در دوران دولت ۵۵/۱ ٪ ۴۲۰۰۰
عثمانی‌و‌آغاز‌حکومت‌نظامی‌انگلستان‌بر‌فلسطین
نماینده‌انگلستان‌به‌یهودیان‌اجازه داد ۶۴٪ ۱۷۵۰۰۰
حکومت‌نظامی‌بریتانیا‌به‌یهودیان‌واگذار کرد ۲۰/۱ ٪ ۳۲۵۰۰۰
از‌مالکان‌بزرگ‌غیر‌فلسطینی‌خریداری‌شده‌است ۳۱/۲ ٪ ۶۲۵۰۰۰
ازمالکان‌بزرگ ‌فلسطینی‌خریداری‌شده‌اند ۹۶٪ ۲۶۱۴۰۰
مجموع این زمین‌ها ۶/۶٪ ۱۸۰۷۰۰۰

این چنین یهودیان مساحت ۱۸۰۷۰۰۰ دونم یعنی ۶/۶ درصد فلسطین و به عبارتی دیگر ۶/۱۹ درصد زمین‌های کشاورزی فلسطین را از این طریق کسب کردند.
بنا به مطالب مذکور ۶/۶ ٪ از مساحت فلسطین به عبارتی دیگر ۱۸۰۷۴۰۰ دونم تا سال ۱۹۴۷ به شیوه‌های مختلف به دست یهودیان افتاد. همچنان که برخی حتی بیشتر روشنفکران مسلمان و عرب فکر می‌کنند، یهودیان با خرید این زمین‌ها از فلسطینیان، آنها را به دست نیاورده‌اند. بلکه یهودیان بیشتر این اراضی را از طریق رابطه دوستی پنهانی با فراماسون‌های ترک و حکومت بریتانیا و خرید از خانواده‌های سوری و لبنانی به دست آورده‌اند و تنها۲۶۱۴۰۰ دونم از آنها را در طول سی‌سال اوضاع نابسامان اقتصادی و فشارها و اغواگری یهودیان از فلسطینیان خریده‌اند. دیدیم که چطور یک خانواده لبنانی در آن واحد۴۰۰۰۰۰ هزار دونم را به یهودیان فروخت. این رقم خیلی بیشتر از مجموع زمین‌هایی است که خود فلسطینیان در طول سی‌سال به یهودیان فروختند. این فلسطینیان هم تعداد اندکی بودند که به سزای این کار و خیانت خود رسیدند.
عوامل تأثیر گذار در فروش زمین
مهم‌ترین عواملی که باعث شد برخی فلسطینی‌ها در دام فروش زمین به یهودیان بیفتند، عبارتند از:
۱- فلسطینیان در سال‌های اولیه اشغال فلسطین توسط انگلیس منویات یهودیان را درک نکردند و با آنها بر اساس دستورات دین مبین اسلام به عنوان یک اقلیت غیر مسلمان خویش رفتاری کردند.
۲- قوانین وضع شده در دوران قیمومیت انگلیس به هدف فراهم نمودن زمینه لازم برای دستیابی یهودیان به زمین وضع شد.
در ماده دوم این قانون آمده است: دولت مسئول آن است که فلسطین را در زمینه‌های مختلف سیاسی، اداری و اقتصادی برای ایجاد وطن ملی یهود آماده کند.
۳- وعده و عیدهای فریبنده یهودیان به زمین فروشان به گونه‌ای که آنها برای هر دونم زمین ۱۰ برابر قیمت پیشنهادی یک عرب می‌پرداختند که این امر ضعیف النفس را به فروش زمین‌هایشان واداشت.
۴- یهودیان به نشر و ترویج مظاهر فساد از جمله شرب خمر و زنا پرداختند.
اما ملت فلسطین به اعدام انقلابی معدود افراد پرداخت که دست به چنین خیانتی می‌زدند.

دیوار صهیونیسم - خبرگزاری جاثیه
چگونگی تصاحب بقیه سرزمین فلسطین
هم‌چنان که قبلاً اشاره شد صهیونیست‌ها تا قبل از ۱۹۴۷ م. تنها توانستند ۶/۶ از خاک فلسطین را از طریق مختلف به دست آورند، اما بقیه سرزمین فلسطین طی جنگ‌های خانمان سوز به اشغال صهیونیست‌ها درآمد. اولین جنگ تمام عیار صهیونیست‌ها با پشتیبانی کشورهای غربی در سال ۱۹۴۸ میلادی روی داد. صهیونیست‌ها در این جنگ ۷۸ درصد از خاک سرزمین تاریخی فلسطین (مساحت کل فلسطین: ۲۷ هزار کیلومتر مربع) را به اشغال خود در آوردند. در این جنگ نابرابر بیش از۱۲۰۰۰۰۰ فلسطینی آواره و ۵۳۱ شهر، روستا و شهرک به طور کامل با خاک یکسان شدند. همچنین در این جنگ قتل‌عام های زیادی از جمله دیریاسین علیه فلسطینان صورت گرفت و طی آنها هزاران فلسطینی به خاک و خون کشیده شدند.
از سوی دیگر، صدها مسجد تخریب شده و به مراکز عیش و نوش، قمارخانه و کابارا تبدیل شدند. در این جنگ تنها ۲۸ درصد فلسطین از جمله قدس شرقی، کرانه باختری و نوار غزه از اشغال صهیونیست‌ها در امان ماند که این مناطق هم طی جنگ شش روزه ۱۹۶۷م. میان رژیم صهیونیستی و کشورهای عربی به اشغال این رژیم درآمد. هم‌چنان که خواننده گرامی ملاحظه می‌فرمایند، این گونه صهیونیست‌ها با زور سلاح و حمایت کشورهای غربی به خصوص آمریکا و انگلیس بر کل فلسطین سیطره یافتند و فروش فلسطین به یهودیان شایعه‌ای بیش نیست و صهیونیست‌ها از طریق ترویج چنین شایعاتی درصدد گمراه ساختن افکار عمومی جهانیان نسبت به وقایع تاریخی سرزمین فلسطین هستند.

همچنین مشاهده کنید

airport-jathiya.com

آینده مهاجرت به اسرائیل تا سال ۲۰۳۰

مهاجرت یهودیان به اسرائیل (از جمله بستگان غیر‌یهودی) در رشد و توسعۀ این کشور، عاملی …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *