صفحه اصلی / ویژه‌‏ها / مقالات / آینده مهاجرت به اسرائیل تا سال ۲۰۳۰
airport-jathiya.com

[types field='headline-r']

آینده مهاجرت به اسرائیل تا سال ۲۰۳۰

مهاجرت یهودیان به اسرائیل (از جمله بستگان غیر‌یهودی) در رشد و توسعۀ این کشور، عاملی مهم به شمار می‌آید؛ بنابراین، اسرائیل می‌تواند به‌عنوان کشور مهاجران تعریف شود. اسرائیل از زمان تأسیسش در سال ۱۹۴۸، حدود سه میلیون مهاجر جذب کرده است که عمدتاً با موج مهاجرت دسته‌جمعی از مناطق جغرافیایی مختلف در سراسر جهان آمده‌اند و باعث به‌وجود‌آمدن یک جمعیت متنوع از نظر وضعیت فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی و نیز تفاوت‌های جمعیت‌شناختی شده‌اند .

اهمیت مهاجرت در اسرائیل، از نظر اندازه و ساختار جمعیت در اسرائیل، به سهم بالای مهاجرت از رشد کل جمعیت برمی‌گردد؛ بنابراین علت افزایش ۴۰ درصدی کل جمعیت اسرائیل ـ از زمان پیدایش آن تا سال ۲۰۰۸ ـ میزان بالای مهاجرت است . در واقع، درصد نسبتاً زیادی از شهروندان آن (تقریباً ۳۰ درصد از جمعیت یهودیان در اسرائیل) در خارج از این کشور متولد شده‌اند. این سهم، قبلاً بیشتر هم بود: در حدود ۴۰ درصد در دهۀ ۱۹۸۰، بیش از ۵۰ درصد در اوایل دهۀ ۱۹۷۰، و تقریباً دو سوم جمعیت در سال ۱۹۴۸ (ادارۀ مرکزی آمار).
بنابراین، تخمین آیندۀ مهاجرت به اسرائیل و ویژگی‌های جمعیت‌شناختی آن برای محاسبه و برنامه‌ریزی محتاطانه برای کل جمعیت اسرائیل، ارزشمند است.

نظریه‌های مهاجرت
با توجه به حساسیت بسیار زیاد عوامل سیاسی، اقتصادی و اجتماعی که می‌توانند ناگهان تغییر کنند، مهاجرت، اساسی‌ترین متغیر رشد جمعیت است؛ به همین دلیل، پیش‌بینی روند مهاجرت در زمان زاد و ولد یا مرگ‌ و میر مشکل‌تر است؛ علاوه بر این، هیچ نظریۀ قانع‌کننده و جالبی دربارۀ مهاجرت وجود ندارد؛ از‌این‌رو، پیش‌بینی‌ها به‌طور کلی بر اساس روندهای گذشته و سیاست‌های فعلی است (اونیل و همکاران ۲۰۰۱؛ اسمیت و همکاران ۲۰۰۱).

تعدادی از نظریه‌ها، تلاش می‌کنند مهاجرت را از جنبه‌های متفاوت توضیح دهند؛ برای مثال، رهیافت‌های اقتصادی دربارۀ مهاجرت بین‌المللی، روی موقعیت‌های متفاوت اشتغال و دستمزد بین کشورها تمرکز می‌کنند. این نظریه‌ها، افراد را بازیگرانی عاقل می‌بینند که بعد از در‌نظر‌گرفتن همۀ جوانب و برآورد سود و زیان مهاجرت، به‌منظور به‌حداکثر‌رساندن درآمد خود، تصمیم می‌گیرند مهاجرت کنند (اونیل و همکاران ۲۰۰۱؛ مسی و همکاران ۱۹۹۳).

با‌این‌حال، انگیزه‌های اقتصادی فقط بخشی از علت مهاجرت‌های بین‌المللی است و عوامل سیاسی نیز باید در نظر گرفته شوند؛ از‌جمله سیاست‌های مهاجرت. عوامل دیگر عبارت است از: لزوم فرار از موقعیت‌هایی که زندگی را تهدید می‌کنند، وجود خویشاوند و هم‌تبار یا شبکه‌های اجتماعی دیگر در کشورهای مقصد، و تغییر در برداشت‌های فرهنگی مهاجرت در کشورهای مهاجرفرست که خودشان مردم را وادار به مهاجرت کرده‌اند (اونیل و همکاران ۲۰۰۱).

مهاجرت یهودیان به اسرائیل عمدتاً تحت تأثیر عوامل«فشار» بوده است، مثل واکنش به بحران. بسیاری از یهودیان، در نتیجۀ آزار و اذیت‌های ملی و مذهبی و ضد یهود ـ برای مثال، تسلط کشورهای عمدتاً مسلمان در آسیا و آفریقا بر جامعۀ یهود و نیز بقایای هولوکاست در اروپای شرقی ـ به اسرائیل مهاجرت کردند. در موارد دیگر، یک بحران اقتصادی در کشور مبدأ نقش مهمی در این زمینه بازی کرده است؛ برای مثال، مهاجرت از اتحاد جماهیر شوروی سابق (FSU) و آرژانتین (دلاپراگولا و همکاران، ۲۰۰۰،. Sicron، ۲۰۰۴).
از سوی دیگر، بسیاری از مهاجران یهودی به‌دلایل ایدئولوژیکی ـ صهیونیستی، یا مذهبی به اسرائیل آمدند. این ویژگی، این نوع از مهاجرت را از مهاجرت‌های دیگر ـ به‌ویژه مهاجرت به غرب اروپا و شمال آمریکا ـ متمایز کرده است (Sicron، ۲۰۰۴). شایان ذکر است که تصمیم مهاجرت به اسرائیل، گاهی اوقات نتیجۀ هر دو عامل فشار (بحران اقتصادی، تبعیضات مذهبی) و نیز عامل جاذبه (زندگی در یک کشور یهودی) بوده است (روزنبام-تاماری، ۲۰۰۴).
بنابراین، مهاجرت به اسرائیل از نظر انگیزه‌های مهاجرت واقعاً منحصر‌به‌فرد است. در‌حالی‌که علت مهاجرت بین‌المللی، معمولاً فرصت‌های اقتصادی و شرایط بازار کار بیان شده، در مهاجرت به اسرائیل عمدتاً عوامل سیاسی و ایدئولوژیک پیش‌برنده بوده است. علاوه بر این، مقررات دیگری وجود دارد که یهودیان را به مهاجرت به اسرائیل تشویق می‌کند؛ برای مثال، آژانس یهود، مهاجرت یهودیان را از کشورهای مختلف به اسرائیل ترویج و تسهیل می‌کند؛ علاوه بر این، دولت، در سال‌های اول ورود مهاجران با کمک‌های مالی در تهیۀ مسکن و اشتغال از آنها حمایت می‌کند.

مهاجرت به اسرائیل، ۱۹۴۸ – ۲۰۰۸
مهاجرت یهودیان به اسرائیل، از نظر قانونی در سال ۱۹۵۰ محقق شد؛ زمانی که پارلمان، قانون بازگشت را تصویب کرد که رای قطعی را دربارۀ حق هر یهودی برای مهاجرت به اسرائیل و شهروندی این کشور صادر می‌کرد. علاوه بر این، با توجه به اصلاح قانون بازگشت در سال ۱۹۷۰ فرزند یا نوۀ یک یهودی، همسر یک یهودی و همسر و فرزند یا نوۀ یک یهودی که خودشان یهود نیستند نیز، مشمول این حق می‌شدند (وزارت امور خارجۀ اسرائیل، ۲۰۰۱).
دو سوم از مجموع سه میلیون مهاجر، که در سال ۱۹۴۸ وارد اسرائیل شدند، از اروپا و امریکا آمدند؛ بیش از نیمی از آنها نیز، از اتحاد جماهیر شوروی آمده بودند. خاستگاه یک‌سوم دیگر، آسیا و آفریقا بود. وجه مشخص مهاجرت به اسرائیل، معمولاً دوره‌های مهاجرت چندین ساله بوده که تقریباً در همان زمان با دوره‌های کوتاهی از وقفه در این جریان، ادامه یافته است (دفتر مرکزی آمار، ۲۰۰۹a).
طی سه سال اول تأسیس کشور اسرائیل (۱۹۴۸-۱۹۵۱)، جمعیت یهودی با ورود ۶۹۰،۰۰۰ مهاجر، دو برابر شد. نزدیک به نیمی از آنها از کشورهای مسلمان در شرق میانه و شمال آفریقا آمدند؛ در‌حالی‌که بقیه عمدتاً از اروپا آمده بودند، که شامل بسیاری از پناهندگان جنگ دوم جهانی می‌شدند (ادارۀ مرکزی آمار، ۲۰۰۹a؛ Friedlander، ۲۰۰۲).
بین سال‌های ۱۹۵۲ و ۱۹۶۸، متوسط ​​موج مهاجرت مجموعاً ۶۰۰ هزار مهاجر بود که طی این دوره، وارد اسرائیل شدند. سه چهارم آنها، از کشورهای عربی در شمال آفریقا آمدند، و بقیه از شرق اروپا (دفتر مرکزی آمار، ۲۰۰۹a).

پس از جنگ شش روزه (۱۹۶۷)، تعداد مهاجران از کشورهای غربی، از جمله غرب اروپا، شمال و جنوب امریکا و استرالیا افزایش یافت که یک سوم از مجموع ۲۸۰ هزار مهاجری را که در سال ۱۹۶۹ – ۱۹۷۴ وارد اسرائیل شدند، تشکیل می‌دادند. اکثر مهاجران این دوره، از اتحاد جماهیر شوروی سابق بودند (همانجا).
پس از این موج، شاهد طولانی‌ترین دورۀ کاهش مهاجرت در تاریخ اسرائیل هستیم که ۱۵ سال ادامه یافت و از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۹ ادامه داشت؛ به‌طور متوسط ​​کمتر از ۰۰۰,۲۰ مهاجر در سال (همانجا).
با سقوط پردۀ آهنین در سال ۱۹۸۹ دورۀ مهاجرت اندک به اسرائیل به پایان رسید. در پایان این سال درنتیجۀ سیاست مهاجرت آزاد، به هزاران نفر از یهودیان اتحاد جماهیر شوروی اجازۀ خروج از کشور داده شد (مور، ۱۹۹۲).

این تغییر سیاست، به موج گستردۀ مهاجرت از اتحاد جماهیر شوروی منجر شد که تا دهۀ ۱۹۹۰ و آغاز سال ۲۰۰۰ ادامه یافت. بیشترین تعداد مهاجران از اتحاد جماهیر شوروی سابق در سال ۱۹۹۰ – ۱۹۹۱ (نزدیک به ۰۰۰,۳۵۰ نفر) به اسرائیل وارد شدند، و از آن پس (به‌استثنای سال ۱۹۹۹) بود که کاهش متوسط ​​اما ثابتی در تعداد مهاجرانی که در هر سال وارد می‌شوند، به وجود آمد (ادارۀ مرکزی آمار، ۲۰۰۹a).

به‌طور کلی، طی سال‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۱ بیش از یک میلیون مهاجر به اسرائیل وارد شدند؛ بسیاری از آنها (۸۶ درصد) از اتحاد جماهیر شوروی سابق بودند؛ علاوه بر آن، در حدود ۰۰۰,۴۰ مهاجر از اتیوپی تحت نظارت یک ادارۀ دولتی ویژه، وارد اسرائیل شدند (ادارۀ مرکزی آمار،۲۰۰۹a).
آخرین موج مهاجرت دسته‌جمعی، جمعیت اسرائیل را ۲۰ درصد افزایش داد و تأثیر مهمی نیز بر ترکیب جمعیت گذاشت؛ چنانکه مهاجران اتحاد جماهیر شوروی سابق با میزان باروری بسیار اندک و ترکیب سنی پیرتر، از جمعیت‌های دیگر یهود متمایز شدند. در مقابل آنها مهاجران اتیوپی قرار داشتند که در همان زمان وارد شدند؛ اما از نظر آماری زاد ولد نسبتاً زیاد و ترکیب سنی جوان‌تری داشتند؛ با وجود این، وزن دومی در کل مهاجرت در این دوره بسیار کمتر بود (Sicron، ۲۰۰۴) .
علاوه بر مهاجرانی که بر اساس قانون بازگشت به اسرائیل آمدند، مهاجرت به اسرائیل، «شهروندان مهاجری» را نیز شامل می‌شد که در زمان اقامتشان در خارج از کشور به‌عنوان یک شهروند اسرائیلی متولد شدند؛ با این هدف که به اسرائیل بیایند و در آنجا ساکن شوند. اکثر شهروندان مهاجر را کودکان تازه متولد شده تا ۴ ساله تشکیل می‌دهند که تقریباً نیمی از آنها اهل ایالات متحده و حدود ۴۰ درصد از آنها اهل اروپا هستند. هر سال در حدود ۳۵۰۰ شهروند مهاجر به اسرائیل وارد می‌شوند (دفتر مرکزی آمار، ۲۰۰۹a).
منبع دیگر مهاجرت به اسرائیل، متقاضیان «الحاق به خانواده» است که به افرادی اشاره می‌کند که براساس قانونِ حق ورود، اقامت دائم اسرائیل را به دست می‌آورند. اینها معمولاً شامل غیر‌یهودیانی می‌شود که نمی‌توانند بر اساس حق بازگشت، اجازۀ اقامت دائم بگیرند. در بیشتر موارد، اینها همسران یا خویشاوندان غیر‌یهود مهاجرانی هستند که اجازۀ اقامت دائم در اسرائیل را دارند Hleihel, 2009)). مقیاس از الحاق به خانواده، حدود ۴۵۰۰ نفر در سال است.
به‌هر‌حال، دلیل اصلی علاقه به دنبال‌کردن پروژۀ مهاجرت یهود این است که مهاجرت، بزرگ‌ترین بخش تشکیل‌دهندۀ دولت اسرائیل است.

پیش‌بینی آیندۀ مهاجرت
منبع اصلی مهاجرت به اسرائیل، جمعیت یهودی هستند که در خارج از آن هستند. از‌این‌رو، میزان و روند جمعیتی آنها برای تخمین پیش‌بینی مهاجرت به اسرائیل در آینده مهم است (Sicron، ۲۰۰۴). همچنین باید توجه کرد که اسرائیل هیچ سهمیه‌ای برای مهاجرت مشخص نکرده است؛ بنابراین هیچ حد بالایی برای پیش‌بینی تعداد مهاجران یهودی وجود ندارد.
در حال حاضر، بزرگ‌ترین جامعۀ یهودی در خارج از اسرائیل در ایالات متحده است؛ با یک جمعیت یهودی اصلی که ۳/۵ میلیون نفر برآورد شده است. جامعۀ بزرگ یهودی دیگر در فرانسه، قرار دارد با نزدیک به نیم میلیون یهودی. جمعیت یهودیان در کانادا ۰۰۰,۳۷۵ تخمین زده می‌شود و در انگلستان، تقریباً ۳۰۰ هزار نفر یهودی وجود دارد (دلاپراگولا، ۲۰۰۹). جمعیت یهودیان در اتحاد جماهیر شوروی سابق از ۵/۱ میلیون نفر در سال ۱۹۸۹ (دلاپراگولا و همکاران، ۲۰۰۰:۱۳۸) به حدود ۰۰۰,۳۴۰ نفر در سال ۲۰۰۸ کاهش یافت که اکثریت آنها (۶۰ درصد) در فدراسیون روسیه ساکن هستند (دلاپراگولا اقامت، ۲۰۰۹).
از زمانی که بیشتر جمعیت یهودی به سمت اسرائیل، آمریکا و غرب اروپا حرکت کردند، امکان مهاجرت به اسرائیل از خاور ‌میانه، آفریقای شمالی و اتیوپی، اروپای شرقی، و بالکان محدود شد. همچنین باید توجه کرد که بر خلاف جمعیت یهودیان در اسرائیل، یهودیان در خارج از اسرائیل به‌علت باروری کم، رشد منفی جمعیت را تجربه می‌کنند (بین ۹/۰ – ۷/۱) و ترکیب سنی جامعۀ یهود خارج از اسرائیل پیر شده است. علاوه بر آن، پدیدۀ ازدواج میان‌نژادی میان یهودیان دیاسپورا افزایش یافته است (دلاپراگولا و همکاران، ۲۰۰۰).
در سال‌های اخیر، کشورهای مستقل مشترک‌المنافع همچنان بزرگ‌ترین منبع مهاجرت به اسرائیل به شمار می‌روند؛ هرچند تعداد مهاجران کاهش ثابتی داشته است. بدین ترتیب نسبت تعدادشان به کل مهاجران به نصف رسیده است (از ۶۵ درصد درسال ۱۹۹۹ – ۲۰۰۳ به ۲۹ درصد در سال ۲۰۰۴ – ۲۰۰۸). از سوی دیگر، تعداد مهاجران از ایالات متحده و فرانسه، افزایش کمی داشته است که مجموعاً ۱۶ درصد از مهاجران بین ۲۰۰۴ – ۲۰۰۸ را تشکیل می‌دهند. منبع اصلی دیگر مهاجرت به اسرائیل در سال‌های اخیر، اتیوپی است که ۱۲ درصد از مهاجران این دوره را شامل می‌شوند؛ هر‌چند فرض بر این است که بیشتر جمعیت یهودی در اتیوپی قبلاً به اسرائیل مهاجرت کردند. بین سال‌های ۲۰۰۴-۲۰۰۸ متوسط تعداد مهاجرانی​​ که به اسرائیل وارد شدند، ۰۰۰,۲۷ نفر در سال بوده است که شامل شهروندان مهاجر و متقاضیان الحاق به خانواده می‌شود (ادارۀ مرکزی آمار، ۲۰۰۹b).
در بخش بعدی، ما روش‌هایی را توضیح می‌دهیم که برای تخمین تعداد مهاجرانی که انتظار می‌رود در سال‌های آینده وارد اسرائیل شوند، استفاده می‌شود.

اطلاعات و فرضیات
یافته‌های مربوط به مهاجرت براساس فایل اطلاعاتی است که از وزارت کشور گرفته شده است و مهاجران هنگام ثبت نام پرسش‌نامه آن را ارائه کرده‌اند. این پرسش‌نامه را ـ که شامل کشور محل تولد، آخرین کشور محل اقامت، شهروندی، تاریخ تولد، جنس، وضعیت تأهل، شغل خارج از کشور و اولین آدرس در اسرائیل می‌شود ـ مهاجران به محض ورود به اسرائیل کامل کرده‌اند (دفتر مرکزی آمار، ۲۰۰۹a). اطلاعات مربوط به مهاجرت، به دقت و با کیفیت بالا بررسی شده‌اند (Hleihel، ۲۰۰۹).
به‌منظور ساخت سناریوهای مهاجرت آینده به اسرائیل، ما منابع مختلف مهاجرت را به هفت گروه اصلی تقسیم و سه گزینه (بالا، متوسط ​​و پایین) برای هر یک مشخص کردیم. کل مهاجرت پیش‌بینی‌شده به اسرائیل در آینده شامل همۀ سناریو‌های بالا، متوسط ​​وپایین از هر گروه می‌شود.
پیش‌بینی‌ها به دوره‌های پنج‌سالۀ زیر تقسیم می‌شوند: ۲۰۰۶ – ۲۰۱۰، ۲۰۱۱ – ۲۰۱۵، ۲۰۱۶ – ۲۰۲۰، ۲۰۲۱ – ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ – ۲۰۳۰٫
دورۀ اول، به‌طور نسبی بر مشاهدات ثبت‌شده در سال‌های ۲۰۰۶ – ۲۰۰۸ بنا شده است؛ بنابراین، پیش‌بینی سال‌های ۲۰۰۶ – ۲۰۱۰ برای هر سه گزینه یکسان است. در بیشتر منابع مهاجرت، فرض سناریوی متوسط، متوسط تعداد مهاجران طی دهۀ گذشته، ۱۹۹۰ – ۲۰۰۸ بوده است. بااین‌حال در مواردی که کاهش ثابتی در ورود تعداد مهاجران هر سال وجود داشته یا زمانی که امکان مهاجرت در آینده ضعیف بوده است، ما پیش‌بینی کردیم که کاهشی پیوسته، جایگزین گزینۀ متوسط خواهد شد. پیش‌فرض‌های خاص برای هر منبع در زیر توضیح داده شده است.

سناریوهای آیندۀ مهاجرت
نخستین گروه از مهاجران، در اتحاد جماهیر شوروی سابق بودند که بزرگ‌ترین منبع مهاجرت به اسرائیل به شمار می‌رود. با وجود آن، از سال ۲۰۰۰ تاکنون تعداد مهاجران از فدراسیون روسیه به اسرائیل کاهش ثابتی داشته است. بنابراین، فرض هر سه گزینه، این است که کاهش تعداد مهاجران از روسیه ادامه خواهد یافت، اما به میزان متفاوت: گزینۀ بالا پیش‌بینی می‌کند که در دورۀ اول تعداد مهاجران از۰۰۰,۳۳ نفر به ۰۰۰,۲۱ نفر در سال ۲۰۲۶ – ۲۰۳۰ کاهش خواهد یافت؛ در‌حالی‌که گزینۀ متوسط ​​و پایین پیش‌بینی می‌کنند که در آخرین دورۀ مورد انتظار، این کاهش شدیدتر خواهد بود (به‌ترتیب ۰۰۰,۱۰ و ۰۰۰,۵ نفر).
گروه دوم شامل دو کشور ایالات متحده و فرانسه می‌شود. این کشورها، یک منبع ثابت مهاجرت به اسرائیل طی ۳۰ سال گذشته بوده‌اند؛ با متوسط​​ سالانه نزدیک به ۲۰۰۰ مهاجر از هر کشور. گزینه فرض را بر این می‌گذارد که در نخستین دورۀ پیش‌بینی‌شده یعنی سال‌های ۲۰۲۶ – ۲۰۳۰، تعداد مهاجران افزایش منظمی خواهد داشت و از ۲۱ هزار نفر به ۲۹ هزار نفر خواهد رسید. برای افزایش رشد آرام تعداد مهاجران از این کشورها طی دهۀ گذشته، مبنای منطقی وجود دارد. علاوه بر آن، جمعیت یهودی زیاد و در‌نتیجه پتانسیل نسبتاً بالایی در این کشورها برای مهاجرت وجود دارد. گزینۀ متوسط ​​نشان داده است که میانگین مهاجرت به اسرائیل طی سال‌های ۱۹۹۹ – ۲۰۰۸، ۱۸ هزار نفر بوده است. گزینۀ پایین نیز پیش‌بینی می‌کند که کاهشی منظم در تعداد مهاجرت رخ خواهد داد و از ۲۱ هزار نفر به ۱۳ هزار نفر خواهد رسید. همانند آنچه در اواخر دهۀ ۱۹۸۰ اتفاق افتاد.
گروه سومِ مهاجرانی که به اسرائیل مهاجرت کردند، اتیوپیایی‌ها هستند که تقریباً تا دهۀ ۱۹۸۰ نبودند. طی سال‌های ۱۹۸۰ – ۲۰۰۸ بیشتر جمعیت یهودی اتیوپی(بیش از ۰۰۰,۸۰ نفر) به اسرائیل آمدند (ادارۀ مرکزی آمار، ۲۰۰۹a). اتیوپیایی‌های دیگری که شرایط لازم را برای مهاجرت به اسرائیل دارند، کمتر از ۹۰۰۰ نفر تخمین زده شده‌اند.
بنابراین، فرض گزینۀ بالا این است که در سال آینده، مهاجرت از اتیوپی به‌تدریج کاهش خواهد یافت و به ۱۰۰۰ مهاجر در ۲۰۲۶ – ۲۰۳۰ خواهد رسید؛ در‌حالی‌که فرض سناریوی متوسط ​​این است که مهاجرت تا سال ۲۰۲۰ متوقف خواهد شد. سناریوی پایین نیز پیش‌بینی می‌کند که جریان مهاجرت از اتیوپی در چند سال آینده متوقف خواهد شد و در دورۀ مشخص‌شده به صفر خواهد رسید.
گروه چهارم، آرژانتین است که بین سال‌های ۱۹۸۰ و ۲۰۰۱ هر ساله حدود ۱۰۰۰ نفر از آنجا وارد اسرائیل شدند. سال استثنایی، سال ۲۰۰۲ بود که در‌نتیجۀ بحران اقتصادی که در آژانتین رخ داد، تعداد بسیار زیادی مهاجر حدود ۶۰۰۰ نفر مهاجر به اسرائیل آمدند؛ اما در سال‌های پس از آن کاهش شدیدی در جریان مهاجرت از آرژانتین به اسرائیل رخ داد و تعداد مهاجران به کمتر از ۵۰۰ نفر در یک سال کاهش یافت؛ بنابراین، مبنای گزینۀ بالا متوسط مهاجرت بین سال‌های ۱۹۹۹ – ۲۰۰۸ است که اوج سال ۲۰۰۲ است و مبنای گزینۀ پایین نیز سه سال آخر ( ۲۰۰۶ – ۲۰۰۸ ) مهاجرت از آرژانتین است که در حد بسیار کمی بود.

مهاجرت از کشورهای دیگر: طی دهۀ۱۹۸۰، هر سال به‌طور متوسط ​​۶۰۰۰ مهاجر از این گروه کشورها وارد اسرائیل شدند. از آن زمان، تعداد آنها به نصف کاهش یافته است و امروز حدود ۳۰۰۰ مهاجر در سال برآورد شده‌اند. گزینه‌های بالا و متوسط ​​تعداد مهاجران را طی دورۀ مورد انتظار ۱۶۰۰۰ نفر پیش‌بینی می‌کند؛ مثل متوسط تعداد ​​مهاجرت در سال‌های ۱۹۹۹ – ۲۰۰۸٫ طبق پیش‌بینی سناریوی پایین، تا پایان دورۀ مورد انتظار، تعداد مهاجران کاهش متوسطی خواهد داشت و از ۱۶۰۰۰ به ۰۰۰,۸۰ نفر خواهد رسیدY مشابه کاهشی که بین سال‌های ۲۰۰۸ تا ۱۹۸۰ رخ داد.
دو گروه آخری که به اسرائیل مهاجرت کردند، شامل شهروندان مهاجرت و متقضیان الحاق به خانواده می‌شدند: از سال ۱۹۸۶ تا سال ۱۹۹۶٫
تعداد شهروندان مهاجر تقریباً دو برابر شد و تقریباً از ۲۰۰۰ نفر در سال به ۴۰۰۰ نفر رسید؛ با‌این‌حال، طی دهۀ گذشته این تعداد روی ۳۶۰۰ نفر در سال ثابت ماند؛ بنابراین، برای سناریوی بالا فرض این است که تعداد مهاجران در دورۀ مورد انتظار ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ از ۱۸۰۰۰ نفر به ۲۲۰۰۰ خواهد رسید. برای گزینه‌های‌های متوسط ​​و پایین، فرض بر این است که یک عدد ثابت ۱۸۰۰۰ نفری شهروند مهاجر برای تمام دوره‌های پیش‌بینی‌شده وجود خواهد داشت. بخش الحاق به خانواده، مشکل‌ترین بخش پیش‌بینی است؛ زیرا به‌شدت به سیاست‌های دولتی وابسته است. در سناریوی بالا در آخرین دوره، پیش‌بینی ‌شده تعداد مهاجران از ۲۵۰۰۰ نفر در سال ۲۰۰۶ به ۲۹۰۰۰ نفر در سال ۲۰۱۰ خواهد رسید. در سناریوی متوسط، متوسط ثابت تعداد مهاجران بین سال‌های ۲۰۰۴ – ۲۰۰۸، ۲۴۰۰۰ نفر خواهد بود. برآورد سناریوی پایین نیز کاهش منظم تعداد مهاجر به ۰۰۰,۲۰ نفر بین سال‌های ۲۰۲۶- ۲۰۳۰ خواهد بود؛ مشابه سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵٫
مجموع پیش‌بینی‌های مهاجرت از هر منبع، سه گزینۀ متفاوت را از کل مهاجرت در اختیار ما می‌گذارد:
۱٫ سناریوی بالا: طی دورۀ پیش‌بینی‌شده (۲۰۰۶ – ۲۰۳۰) در مجموع ۰۰۰,۶۲۳ مهاجر به اسرائیل خواهد رسید.
انتظار می‌رود تعداد آنها از ۰۰۰,۱۲۹ درسال‌های ۲۰۰۶ – ۲۰۱۰ به ۰۰۰,۱۲۲ کاهش و در سال‌های ۲۰۱۶- ۲۰۲۰ به ۰۰۰,۱۲۴ نفر در دورۀ پیش‌بینی‌شده افزایش یابد. به‌طور متوسط​​ هر سال نزدیک به ۰۰۰,۲۵ مهاجر به اسرائیل می‌رسند.
۲٫ سناریوی متوسط: طی سال‌های ۲۰۰۶ – ۲۰۳۰ در‌مجموع ۰۰۰,۵۲۲ نفر به اسرائیل مهاجرت خواهند کرد؛ به‌طور متوسط ​​حدود ۰۰۰,۲۱ مهاجر در طول سال. انتظار می‌رود تا پایان دورۀ پیش‌بینی‌شده، این تعداد از ۰۰۰,۱۲۹ به ۵۰۰,۸۹ نفر کاهش یابد.
۳٫ سناریوی پایین: طی دورۀ پیش‌بینی‌شده در‌مجموع ۰۰۰,۴۴۴ مهاجر به اسرائیل می‌رسند؛ با یک کاهش از ۰۰۰,۱۲۹ نفر در سال‌های ۲۰۰۶ – ۲۰۱۰ به ۰۰۰,۶۵ نفر در سال‌های ۲۰۲۶ – ۲۰۳۰٫ به‌طور متوسط، طی سال‌های ۲۰۰۶ – ۲۰۳۰ حدود ۱۸۰۰۰ مهاجر هر سال به اسرائیل می‌رسند.
در مجموع می‌توان مشاهده کرد که در هر سناریوی مربوط به آیندۀ مهاجرت در اسرائیل، از تعداد مهاجرانی که انتظار می‌رود به اسرائیل وارد شوند، کاسته خواهد شد. دلایل عمدۀ این کاهش، پایان‌یافتن دورۀ مهاجرت دسته‌جمعی از اتحاد جماهیر شوروی سابق و تمام‌شدن مهاجرت از مناطق دیگر مانند اتیوپی است. علاوه بر این، با توجه به رشد ثابت منفی جمعیت یهودیان دیاسپورا طی دهه‌های گذشته، افزایش تعداد مهاجرانی که به اسرائیل وارد می‌شوند، بعید به نظر می‌رسد.

نتیجه‌گیری
مهاجرت به اسرائیل، در رشد و توسعۀ کشور اسرائیل نقش مهمی بازی کرده است و تا‌کنون تأثیر بسیار مهمی در ویژگی‌های جمعیت‌شناختی جمعیت یهودی گذاشته است؛ با‌این‌حال، در سال‌های اخیر، مهاجرت انبوه از نظر مطلق بودن و نیز نسبت به جمعیت کل بسیار کم بوده است. از‌آنجا‌که منابع بالقوّۀ مهاجرت به اسرائیل درحال تحلیل رفتن است، پیش‌بینی می‌شود این روند در آینده نیز ادامه یابد.
در‌واقع علت اصلی کاهش تعداد مهاجران، این است که بسیاری از جمعیت‌های یهودی در کشورهایی که منبع اصلی مهاجرت به اسرائیل (اتحاد جماهیر شوروی سابق و اتیوپی) هستند، اکنون نقل مکان کرده‌اند. امروز، اکثریت قریب به اتفاق یهودیان دیاسپورا در کشورهای غربی در شمال امریکا و غرب اروپا زندگی می‌کنند (به‌ویژه ایالات متحده، فرانسه، کانادا، و انگلستان). سهم مهاجرانی که از این کشورها به اسرائیل می‌آیند، نسبتاً کم بوده است؛ بنابراین مهاجرت بالقوّه به اسرائیل، امروز نسبت به قبل کمتر شده است (دلاپرگولا و همکاران، ۲۰۰۰؛ Sicron، ۲۰۰۴).
علت دیگر کاهش منابع مهاجرت، افزایش طبیعی و منفی یهودیان دیاسپورا و به‌هم‌خوردن تعادل بین میزان الحاق به جامعۀ یهودیان و جدایی از آنان است، که به‌طور کلی منفی بوده است.
این تحولات، و نیز اطلاعات مربوط به مهاجرت از سال‌های گذشته، مبنای پیش‌فرض‌های آیندۀ مهاجرت به اسرائیل را در این مقاله تشکیل می‌دهد. فرضیۀ هر سه گزینه برای آیندۀ مهاجرت، این است که از تعداد مهاجران کاسته خواهد شد.
همچنین باید توجه کرد که مهاجرت از برخی از مناطق، ممکن است در دورۀ پیش‌بینی‌شده افزایش یابد. برای مثال، درسال‌های اخیر تعداد مهاجران از ایالات متحده آمریکا، فرانسه و انگلستان افزایش یافته است. مهاجرت از این کشورها معمولاً باانگیزه‌های ایدئولوژیکی انجام گرفته است. علاوه بر این، در آرژانتین، تکرار رویدادی مانند بحران اقتصادی می‌تواند همچون گذشته سبب افزایش مهاجرت به اسرائیل شود.
یکی دیگر از عوامل احتمالی که ممکن است روی مهاجرت از همۀ کشورها تأثیر بگذارد و تعداد مهاجران را به اسرائیل افزایش دهد، شکل‌گیری جریانی ضد یهود است. با‌این‌حال، رویدادی مانند مهاجرت‌های دسته‌جمعی به اسرائیل، دیگر کمتر احتمال دارد رخ دهد.
منابع اصلی مهاجرت آینده به اسرائیل برای دو دهۀ آینده، ترکیب جمعیتی مهاجران آینده را مشخص خواهد کرد؛ بنابراین، اگر بیشتر مهاجران پیش‌بینی‌شده، از شمال امریکا و غرب اروپا (و همچنین از اتحاد جماهیر شوروی سابق) بیایند، میزان زاد و ولد آنها بسیار کمتر و ترکیب سنی پیرتری نسبت به کل جمعیت اسرائیل خواهند داشت (دلاپراگولا و همکاران، ۲۰۰۰).
هنگام برنامه‌ریزی برای کل جمعیت اسرائیل، برآورد آمار اصلی مهاجران و نیز تعدادشان مهم است؛ با‌این‌حال، این تخمین‌ها به تحقیق بیشتر و توسعه‌ای نیاز دارد که فراتر از محدودۀ گزارش کنونی است.
تأثیر مهاجرت بر جمعیت اسرائیل نیز، وابسته به میزان مهاجرت مهاجران بستگی دارد که بسیار بیشتر از جمعیت بازنشستۀ اسرائیل باشد.
گذشته از مهاجرت، درصد معینی از افراد (۷ – ۱۵ درصد) پس از ورود به کشور ـ به‌ویژه طیّ سال اول ـ کشور را ترک می‌کنند (Sicron، ۲۰۰۴).
بنابراین، کاوش در منابع مختلف مهاجرت به اسرائیل، و همچنین الگوها و روند جمعیتی آن، به شما برای خلق تصویر دقیق‌تری از مهاجرت که انتظار می‌رود در آینده اتفاق بیفتد، کمک خواهد کرد.

همچنین مشاهده کنید

dbb1dbb5dbb0 d987d8b2d8a7d8b1 d981d8b1d988d986d8af d985d988d8b4daa9 d8add8b2d8a8e2808cd8a7d984d984d987 d8b2d8a8d8a7d986 d8afd8b1d8a7 5d06d76a6e126 300x165 - ۱۵۰ هزار فروند موشک حزب‌الله زبان دراز نتانیاهو را کوتاه کرد

۱۵۰ هزار فروند موشک حزب‌الله زبان دراز نتانیاهو را کوتاه کرد

یک تحلیلگر ارشد منطقه‌ای می‌گوید: وضعیت منطقه به شکل دردناکی خلاف میل آمریکا و رژیم صهیونیستی پیش می‌رود.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *